سخنی با استاندار محترم ومحبوب کرمانشاه، نماینده عالی دولت
✍️ عبدالرضا آرمانده
افزایش سن بازنشستگی مردان به ۶۲ سال در چارچوب اصلاحات اخیر قانون تأمین اجتماعی،
بار دیگر موضوع سن و کارآمدی در ساختار اداری کشور را به کانون توجه آورده است. فلسفه تعیین سقف سنی در قوانین استخدامی،
صرفاً یک عدد قراردادی نیست؛ بلکه مبتنی بر ملاحظات کارشناسی درباره توان جسمی،
تمرکز ذهنی، بهرهوری و ضرورت گردش نخبگان در بدنه اجرایی کشور است.
با این حال، این پرسش جدی مطرح است که چرا در برخی دستگاههای اجرایی استان کرمانشاه،
همچنان صندلیهای مدیریتی در اختیار افرادی است که در سنین بالا یا در آستانه بازنشستگی قرار دارند؟
اگر قانونگذار برای کارمندان عادی محدودیت سنی تعیین کرده و آن را متناسب با توان و کارایی افراد دانسته است،
آیا جایگاههای مدیریتی که از حساسیت و اهمیت بیشتری برخوردارند، نباید مشمول دقت و سختگیری بیشتری باشند؟
مدیریت، نیازمند تحرک، نوآوری، تصمیمگیری بهموقع، تسلط بر فناوریهای نوین و ارتباط مؤثر با نسل جدید نیروی انسانی است.
بیتردید تجربه مدیران باسابقه سرمایهای ارزشمند برای استان است و نمیتوان تجربه پیشکسوتان اداری را نادیده گرفت. در عین حال،
تداوم حضور طولانیمدت در مناصب مدیریتی بدون ایجاد فرصت برای نیروهای جوان و متخصص، میتواند به رکود ساختاری و کاهش انگیزه در بدنه اداری منجر شود.
آنچه اهمیت دارد ایجاد توازن میان تجربه و جوانی در مدیریت است.
از سوی دیگر، در افکار عمومی این ذهنیت شکل گرفته که گاه برخی انتصابات بیش از آنکه بر پایه شایستهسالاری باشد، تحت تأثیر ملاحظات سیاسی و انتخاباتی قرار میگیرد.
به نظر میرسد عضویت در ستادهای انتخاباتی نامزدهای ریاستجمهوری، در برخی موارد به عاملی اثرگذار در مسیر انتصابهای مدیریتی تبدیل میشود؛
موضوعی که اگر صحت داشته باشد، نه با روح قانون سازگار است و نه با عدالت اداری و انصاف.
استاندار محترم کرمانشاه؛ بهعنوان نماینده عالی دولت در استان، انتظار میرود با رویکردی شفاف و مبتنی بر عدالت، زمینه جوانگرایی،
گردش نخبگان و تقویت شایستهسالاری را در بدنه مدیریتی استان فراهم آورید. امروز بیش از هر زمان دیگری،
اعتماد عمومی در گرو انتخاب مدیرانی است که معیار اصلی انتصابشان تخصص، کارآمدی و تعهد به خدمت باشد.
آیا زمان آن نرسیده است که صندلیهای مدیریتی استان، ترکیبی متعادل از تجربه و انرژی جوانی را تجربه کند؟