آب کرمانشاه در یک جلسه تخصصی، از زاویه‌ای فراتر از تأمین و توزیع بررسی شد؛
از تعیین تکلیف حدود ۳۰۰ قرارداد و جلوگیری از تحمیل هزینه‌های ناشی از تأخیر پروژه‌ها تا پایش هوشمند برداشت‌ها و پیگیری حقوق دولت در منابع آبی.
در این میان، تأکید بر پایش مستمر چاه‌ها، استفاده از داده‌های “کشت سبز”،
تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام و تعیین تکلیف مطالبات و تعهدات مالی، نشان می‌دهد مدیریت منابع آب فقط با اجرای پروژه‌های جدید پیش نمی‌رود؛
بلکه به انضباط اجرایی، نظارت مستمر و تصمیم‌گیری مبتنی بر داده نیاز دارد.
بازرسی نیز بر یک واقعیت مهم دست گذاشت: حل بحران آب، صرفاً با بستن چاه یا افزایش منابع تأمین محقق نمی‌شود.
اصلاح الگوی مصرف، کاهش هدررفت،
ایجاد مشوق‌های اقتصادی، هماهنگی دستگاه‌ها و تکمیل زیرساخت‌های نیمه‌تمام، حلقه‌های به‌هم‌پیوسته حکمرانی آب هستند؛
حلقه‌هایی که نتیجه آنها مستقیماً با منافع عمومی و آینده منابع آب کرمانشاه گره خورده است.