۲- باید به منظور جلوگیری از ایجاد اضطراب در دانشآموزان برنامهریزی منظم انجام دهند.
۳- زمانی مشخص برای تفریح و انجام کارهای موردعلاقه همراه با دانشآموزان تعیین نمایند.
۴- برای صحبت کردن با دانشآموزان و گوش دادن به صحبتهای آنها وقت بگذارند. باید توجه داشت که هنگام صحبت با دانشآموزان بهتر است آنها را راهنمایی کنید و متناسب با سن آنها سخن بگویید.
۵- کودکان و نوجوانان همیشه به راحتی در مورد احساسات خود صحبت نمیکنند، پس از آنها به طور مستقیم در مورد احساسات و نگرانیهایشان سوال کنید.
۶- مقررات مدرسه را باید به دانشآموزان آموزش داد.
۷- دسترسی راحت دانشآموزان به خدمات مشاوره مدرسه اهمیت بالایی دارد.
۸- تغییر در رفتار، اشتها و الگوی خواب میتواند سطح اضطراب یا ناراحتی کودک را نشان دهد. در بیشتر کودکان، این علائم با دادن اطمینان خاطر به آنها و گذشت زمان کاهش مییابد. با این حال برخی از کودکان به ویژه کودکانی که از قبل مشکلات و تجربههای مشابه داشتهاند، ممکن است در معرض واکنشهای شدیدتری قرار بگیرند.












پاسخ دهید